Aşkın Göz Yaşları

 Sinema Sokağı Sanat logo

 Yalçın Özgül
 yalcinozgul@gmail.com
 Ankara Temsilcisi 

Zengin bir işadamı olan babanın iflası üzerine, sırf babasının ticari itibarının kurtarılması için sevmediği bir adamla evlendirilen Gül’ün (Muhterem Nur) dramatik öyküsünü senaryolaştırmış Nejat Saydam. Bununla da yetinmemiş Kosta Psaros’un kamerasıyla filmi yönetmiş. Gene 1959 yılında “Aşkın Gözyaşları” adı altında çekilen bu filmde, çok gözyaşı dökülmüş.

Muhterem Nur’un akıttığı bu yaşlara zaman zaman kötü adam (aslında çok temiz yürekli ve sevecen biri olan sanatçı “Yankesici Kız” filminin galasına giderken geçirdiği trafik kazasında yaşamını yitirmiştir) Ahmet Tarık Tekçe bile üzülmüştür herhalde. Kemal Kan, Aysel Tanju, Semih Sezerli, sevimli yüzü ve kilosuyla hafızalarımızdan silinmeyecek olan Necdet Tosun, Asım Nipton, Hadi Hün ve ismi gibi şirin Arap teyzemiz olan Dursune Şirin de rol almışlar.Başlıksız-1

Film o yıllarda en çok izlenen filmlerin başında yer almıştır. Film afişinden anlayacağımız kadarıyla, devrin yakışıklı aktörü Kemal Kan’a aşık olan Muhterem Nur, A. Tarık Tekçe’den devamlı dayak yemekte ağzı burnu kan içinde kalmakta. Burada Aysel Tanju’da olduğuna göre seyr eyleyin siz filmi.

Yeşilçam Sinemacılığında senaryocularımızın yazdıkları hikayelerde; zengin kız-fakir erkek, zorla evlendirilen kız ve tecavüze uğrayan kadın imajlarına sık sık rastlanır. Kız fakirdir ancak sevdiği erkek zengindir. Babasının işlerinin daha düzenli yürüyebilmesi için, komşu holdingin kızı ile evlendirilir veya tersi durum. Kız zengin ve şımarıktır, fakir yaşlı annesinden başka kimsesi olmayan şoförlük yapan erkeğe aşık olmuştur, zengin aile karşı çıkar.

Aşkın kudretini, acılarını, gözyaşlarını gördük okuduk biraz da seyrettik (mi), arkasından benzincinin aşkını da öğrendik sonunda. Bununla bitmedi, daha ne aşklar seyredeceğiz Yeşilçam sinemamız ve filmciliğimiz olduğu sürece. “Karımın Aşkı”, senaryosunu Namık Kılıçoğlu yazdığı ve Seyfi Haveri’nin rejisini yaptığı kalabalık kadrolu bir film. Film afişinde “Herkesin Zevkle Seyredeceği NEFİS BİR FİLM” yazıyor. Haydi bakalım; önce şöyle bir kadroya göz atalım.

Kazım Koşkan’ın görüntülediği kadroda, Muzaffer Nebioğlu, Gülay Gençay, Hayrettin Akbay, Muammer Gözalan, Melike Cemali, Mualla Sürer, Ahmet Tağmat, Hülya Gözalan, Turgut Aktaş, Hikmet Serçe, Meliha Yalçın, Sıtkı Akçatepe, Mürüvvet Sim ve Zafer Önen. “Kocasının kardeşiyle ilişkiye girip büyük bir aşk yaşayan kadının öyküsü” konu ediliyor. İyi Film şirketinin yapımcısı Namık Kılıçoğlu filmin yapımına katkı sağlamış, Kasım İnaltekin de filmin şarkılarını bestelemiş.

Agah Özgüç, “Türk Filmleri Sözlüğü 1. Cilt” ve “Türk Film Yönetmenleri Sözlüğü” isimli çalışmalarında “Karımın Sevgilisi “ adı altında yer almış, ancak bu filmle ilgili afiş ise “Karımın Aşkı” olarak basılmıştır. “5555 Afişle Türk Sineması”. Buradan yola çıkarak film ismini, afişte yer alan isme rağbet ederek buraya aktardım.

Agah Özgüç’ün “Türk Filmleri Sözlüğü” kitabının (Kasım 1998) 1. cildinde konu ile ilgili filmde senaryonun Seyfi Havaeri’ye ait olduğu belirtilmektedir. Halbuki film afişinde ise görünen isim Namık Kılıçoğlu’dur.

 

Reklamlar

Mutlu günler dileğiyle

Şenay Tanrıvermiş

Yalçın Özgül
ana logo

  yalcinozgul@gmail.com

 

AŞK RÜYASI 1959

Muzaffer Tema, Muhterem Nur, Suphi Kaner, Muazzez Arçay, Ahmet Tarık Tekçe, Nilüfer Sezer ve Selahattin İçsel’den seçilmiş zamanın dev kadrolu “Aşk Rüyası” filmi 1959 yılında Hulki Saner tarafından çekildi. Türk sinemasında örneğini sıkça göreceğimiz, yabancı filmlerden uyarlama senaryoların, beyaz perdeye aktarma işlemlerinin moda olduğu dönemlerde, senaryocu Sadık Şendil filmin senaryosunu; Amerikalı yönetmen Billy Wilder’in (1906-2002) 1954 Yapımlı ve baş rollerini Humphrey Bogart (1899-1957), Audrey Hepburn (1929-1993), William Holden’ın (1918-1981) “Sabrina” filminden esinlenerek yazmıştır. Konusuna gelince…

Sabrina filmini seyreden yaşı müsait beyler ve bayanlar, görmeyenlere anlatsın. Kısa bir ipucu: Televizyon dizisi olarak izlediğimiz “Bir İstanbul Masalı” dizisinin benzeri bir film. Zaten bu dizi de bahsi geçen Sabrina filminden kopya.

AŞKIN KUDRETİ 1959

Yönetmenliğinden ziyade sekseni aşmış filmlerde oyunculuk gücü ile kendini gösteren büyük komedi oyuncusu Suphi Kaner (1933-1963) yönetmenliğe merak sarmış ve bu merakı sonunda pek de başarılı olmayan filmleri yönetmiştir. Bunlardan 1959 yılında çevirdiği “Aşkın Kudreti”, literatürlerde yer almayan bir film. Türker İnanoğlu’nun “5555 Afişle Türk Sineması” kitabında yer alan afişten, bu isimle bir film çevrildiğini anlıyoruz. Uyanık Film şirketine ait bu filmde, Şenol Şenay, Özkan Yılmaz, Mehmet Özeket, Sadettin Erbil başlıca rolleri paylaşmışlar. Suphi Kaner’in ne tür bir aşk yaşadığını ve onun kudretinin ne olduğunu bilemem ama, sinema aşkının çok büyük olduğunu ve bunun ona güç verdiği tartışılmaz. Kendisinde var olan sinema aşkının kudreti ile yaşamının son yıllarında yapımcılığa ve yönetmenliğe soyunan Kaner, ne acıdır ki içine düştüğü ekonomik kriz karşısında yenik düşmüş ve yaşamına intihar ederek son vermiştir. Çok genç yaşta sanata veda eden bu oyuncunun yokluğu, Türk Sinemasının çok büyük kaybıdır.

AŞKIN ACILARI 1959

Sinema tarihçilerimiz ve yazarlarımız beni bağışlasın. Hiçbir sanatsal değeri olmayan üç beş film çevirerek kendisine yönetmen süsü veren kişilerin bu ünvanla sinema tarihimizin içinde yer alması bana ters geliyor. Bunlardan biri de Hüseyin Kaşif. Üç film çekmiş. Muhterem Nur, Ahmet Mekin, Nezihe Becerikli, Atıf Kaptan, Salih Tozan gibi starlar da “Aşkın Acıları” filminde rol almışlar. Yaşantısı boyunca aşk acıları çekmiş olacak ki Hüseyin Şahin böyle bir senaryoyu yazmak ve çekmek ihtiyacını hissetmiş olabilir. Tabi aşk acıtır. Buna her türlü aşk dahil. Aşkın acıları içinde, Suphi Kaner’in ölümü açıkca yer almakta değil midir?

Yeşilçam Sinemasında Aşk Yazı Dizisi

Şenay Tanrıvermiş

Yalçın Özgül
ana logo

  yalcinozgul@gmail.com

 

 

MAHKUMUN AŞKI (1958)

.

Sıra geldi Ömer Faruk Özakbaş’ın senaryosunu yazdığı, yönetmenliğini ve yapımcılığını yaptığı 1958 yılı filme… Sayın Agah Özgüç Türk Filmleri Sözlüğü’nün 1. cildinin Kasım 1998 2. baskısının 132. sayfasında, bu filmle ilgili hiçbir bilginin olmadığını yazıyor. Aynı sayfada bahsi geçen filmin adı da “Mahkumun Ahı” diye yazılmış. Ancak Türker İnanoğlu’nun Türvak Yayınları tarafından çıkan “5555 Afişle Türk Sineması” isimli kitabındaki film afişinde “Mahkumun Aşkı” adı yer alıyor. Sayın Özgüç gücenmesin, ben bu isme rağbet ettim. Diğer isim mülga…

Kamerayı Mengü Yeğin kullanmış, Ömer Faruk Özakbaş ve Karısı Sabiha İzer ile Suphi Kaner de rol almış. Topu topu dört film çevirmek için yönetmenliğe soyunmuş bir sinemacının, yaptığı bu filmlerle pek de başarılı olmadığını sanırım.

.

AŞIK GARİB / Köy Güzeli (1958)

.

Türkçe cümle dizininde yer alması gerekirse garib aşık deriz. Zavallı, kimsesiz aşık anlamında kullanmış oluruz bu kelimeyi cümle içinde. Doğrusu da bu. İşine karışmak gibi olmasın, Nuri Akıncı ise filminin ismini “Aşık Garib” (Köy Güzeli) koymuş. Koyarken de, Muhterem Nur, Muzaffer Nebioğlu, Kemal Kan, Behzat Balkaya, Muazzez Arçay, Faik Coşkun, Ali Korkut gibi isimlere de kadroda yer vermiş. “İstanbul’da şarkıcılık yapan taşralı bir gençle, aşkı uğruna onu arayan köylü kızın öyküsü” nü konu alan bu filmi, sanırım Cezmi Ar güzel görüntülerle süslemiştir. Film hakkında başkaca bir bilgi yok maalesef.

.

BİLİNMEYEN AŞK (1958)

.

Ankara Devlet Konservatuarı’nda tiyatro eğitimi alan 1918 doğumlu Şinasi Özonuk, 60 yaşında yaşama veda ettiğinde, arkasında 30 film bırakmıştı. Bunların içinde “Bilinmeyen Aşk” filmini 1958 de sekizinci film olarak Fahri danışman’ın kamerasından beyaz perdeye aktarmıştır. Burada bilinmeyen sadece aşk değil, konu da bilinmiyor, hatta oyunculardan Hasan Taşdelen, Berna Ufuk ve Derya İskit’in de bilindiği söylenemez. Bu film de diğer bir çok filmlerde olduğu gibi gösterime girmeden yok olanlar kervanına katılmış olabilir.

.

Yeşilçam Sinemasında aşk yazı dizisi

Şenay Tanrıvermiş

Yalçın Özgül
ana logo

  yalcinozgul@gmail.com

 

ÇOBAN AŞKI (1957)

Aşklar hiç bitmeyecek devam edecek bu yıl da da. Çobanın, Zeynep’in, Kahpe’nin aşkları hep arka arkaya çevrilecektir 1957 yılı bitmeden. “Çoban Aşkı”, senaryosu filmin yönetmeni Nuri Akıncı’ya (1924-1977) ait olan bu filmde “Bir köy çobanının dramatik aşk öyküsü” anlatılmakta. Görüntü Manasi Filmeridis’in, yapımcı ise usta sinemacı Nevzat Pesen. Neriman Köksal, Aslan Altın, Halide Pişkin baş rollerde. Çoban kimdir bilmem ama, henüz 29 yaşında şuh bir kadın olan güzelliğiyle herkesi büyüleyen Neriman Köksal’a aşık olmamak mümkün mü?. Çekim tarihinde 33 yaşında olan yönetmen Akıncı’nın Köksal’a bakışı nasıldı acaba?.

.

GÜLLÜ FATMA / ZEYNEP’İN AŞKI (1957)

.

Çoban aşık olur da aynı köyden olmasa da başka bir köyden olan (ki adı Güllü Fatma’dır) güzel Zeynep aşık olamaz mı? Zamanın 37 yaşındaki yakışıklı yönetmeni Memduh Ün bu konuyu ele alır ve hemen “Zeynep’in Aşkı” filmini, 1957 de Muharrem Gürses’in senaryosundan yola çıkarak çeker. Hayrettin Işık da kamerasıyla yardım eder bu ikiliye. “Aşkına kavuşamayan ve bu nedenle de acı çeken köylü kızının” dramatik aşk öyküsünü anlatan bu filmde; Saltuk Kaplangı, Muhterem Nur, Memduh Ün, Mehmet Özekit, Alev Gürzap oynamışlar, Yakut Film adına Memduh Ün ile Dr. Arşavir Alyanak da bu filmin yapımcılığını üstlenmişler.
Güzelliği ile dillere destan ağa kızı Zeynep ile, yanlarında çalışan çoban Ömer’in aşk öyküsü. Sonu Zeynep’in ölümü ile biten unutulmaz bir aşk destanı. Özellikle Muhterem Nurun duru, saf güzelliğiyle izlemeye değer bir köy dramı…

.

KAHPENİN AŞKI (1957)
Bu sene karlı dağda başlayan aşk, çobanın aşkından, Zeynep’in aşkına kadar uzandı geldi “Kahpenin Aşkı” na. Kahpelerin de aşkı olmaz mı yani? Önce bu kahpe sözcüğünün anlamını inceleyelim: Türk Dil Kurumu Sözlüğünün 1988 yılı baskısının 2.ci cildinde şunlar yazılıdır. “Kahpe felek=kadere ve talihe küskünlüğü” ifade eder, “Kahpece=kahpeye yaraşır biçimde”, “kahpenin dölü=piç-soysuz”, “kahpelenmek=kahpelik etmek”, “kahpeleşmek=kahpece davranmak”. “Kahpe= Orospu”,

Biz gelelim şimdi konumuz olan “Orospunun Aşkı”na… Pardon “Kahpenin Aşkı”na. Senaryoyu Kemal Tözem amcamız yazmış, Muzaffer Arslan ağabeyimiz de Arslanlar gibi yönetmiş. İnşallah kahpece davrananlar ve kahpelik edenler olmamıştır çekimler boyunca kendisine. 1921 yılında doğup 71 yaşında vefat eden Arslan, bu sene zarfında 15 filme imzasını atmış. Bu on beş filmde, aşklardan Kahpenin Aşkına takmış kafayı, başka aşklar yokmuş gibi. Bir erkeğin hayatını zehir eden kadının hikayesi konu ediliyormuş filmde. Kadın oyunculardan Atlan Karındaş, Fatma Andaç, Neriman Alışık (bunların hangisi orospu “kahpe”, bilgi yok), erkeklerde ise Sadri Alışık, Muzaffer Arslan, Kemal Tözem, Suat Tanır, İbrahim Delideniz, Mümtaz Alpaslan Rol almışlar.

Yeşilçam Sinemasında Aşk Yazı dizisi

.

AŞK KURBANLARI (1956)

Doğumu ve ölümü bilinmeyen (ama yaşadığı gerçek) yönetmenlerden biri de Aziz Özer…Çektiği iki filmle ne yazıktır ki yönetmenler sınıfına dahil olan bu dehaları fihrist içine almak bence gereksiz ama onlara da saygısızlık etmemiş olmak için 1956’daki “Aşk Kurbanları” filmine bir göz atalım! Filmin konusu yok, bulamadım. Usta görüntü yönetmeni Cezmi Ar’ın kamerasından görünen bu filmin konusu hakkında ezbere bilgi vermek kolay. “Zengin bir iş adamı olan Bülent Ufuk, bir pavyon sanatçısı olan Nebile Teker’e aşık olmuştur. Sadece o mu? Onu gören her erkek, bu güzel kadına her şeyini vermiş sonunda ölümü seçmişlerdir.” Kadroya gelince, bulabildiğim isimler şunlar; Bülent Ufuk, Nebile Teker, Haldun Ölmezoğlu, Fuat İmer, Danslar: Türkan Şamil, Asuman Çintay, Şarkılar: Suzan Güven

KARLI DAĞDAKİ AŞK (1957)

1955 ve 1956’da Kurbanlı, Ölümlü aşklar geride kaldı. Yerini “Karlı Dağdaki Aşk” aldı. Yönetmen Tekin Akpolat bu işi pek kıvaramıyacağını anlamış olacak ki, Muhteşem Durukan’la birlikte tamamlamış filmi. Film 1957 yılında “Uludağ’da geçen bir yasak aşkı” konu aldığına göre, pek muhtemeldir, kar altındaki doğada tek başına çalışmak zor gelmiş olacak ki, topu diğer yönetmen arkadaşına atıvermiş. “Sen Oyna Muhteşem Sen Oyna”. Aslında gösterime girmeyen ve daha sonra da yangın sonucunda yanan filmin konusunu ben burada yazıversem, kimse yanlıştır diyemez.
“Zengin iş adamı fabrikatör Asım Bey (Asım Nipton), karısı Nermin (Nermin Ruhsever) ile Uludağ’da tatile gelmişlerdir. Kayak hocası Ali’den (Ali Ekdal) kayak dersleri alan Nermin hanım, zamanla hocasına aşık olmuş ve aralarında başlayan yasak aşk, hüsranla son bulmuştur.” Filmin gerçek senaryosunu Ahmet Bedri Özalp nasıl yazmıştır, bilemiyorum, ben böyle uygun gördüm. Bağışlayın.

.

Yalçın Özgül 

Yeşilçam Sinemasında Aşk Yazı dizisi

GARİBİN AŞKI (1955)

.
Güzelliğin on para etmez, bu bendeki aşk olmazsa “Aşık Veysel Şatıroğlu”

1954 yılında “bir ağa kızıyla, fakir bir gencin dramatik aşk öyküsünü anlatan”, “Garibin Aşkı” filmiyle yönetmenliğe ve senaryo yazımına başlayarak, 1961 yılında sinemayı bırakan Tekin Akpolat, sıradan bir yönetmen olarak kalmış başarıyı yakalayamayan, garip diyebileceğimiz bir çizgide yaşamını devam ettirmişse de bir akıl hastanesinde tarihi bilinemeyen bir zamanda aramızdan ayrılmıştır. Arkasında 5 film bırakan Akpolat’ın “Garibin Aşkı” filminde; Mesiha Yelda, Ali Ekdal, Halide Pişkin, Asım Nipton, Kadri Ögelman’ın yer almış, Vedat Akdikmen’de görüntülemiş.

.
AŞK VE ÖLÜM (1955)


Ölümdür tek başına yaşanan. Aşk iki kişiliktir… “Ataol Behramoğlu”
Aşklar ölümle mi biter acaba ? Sanmam. Birbirine kavuşan, sonsuza dek mutlu yaşayan aşıklar da var elbette. Aşk üzerine sekiz film yapan ve 75 yaşında iken 2002 yılının 26 Nisan’ında yaşama veda eden Orhan Elmas, yazdığı senaryoya “Aşk ve Ölüm” adını vermiş 1955 yılında. Lazar Yazıcıoğlu da görüntülemiş, Muzaffer Tema, Nermin Ruhsever, Gönül Bayhan başlıca rolleri aralarında paylaşmışlar veya yapımcı Cahit Günal vermiş bu rolleri onlara. “Seven bir kadının sevdiği erkek uğruna yaptığı fedakarlıklar”. Filmin konusu bu. Ancak kadının yaptığı fedakarlık ne? Araya başka kadın da girince, sevdiği erkeği bir başka kadına kaptıran ve bu nedenle de aradığı aşkı bulamayıp ölümü seçen bir kadın mı var acaba?

BİR AŞK HİKAYESİ (1955)
Haldun Taner’in bir öyküsünden “Tuş” veya diğer bir adı ile ”Bir Aşk Hikayesi” nin yönetmeni ve kameramanı Şadan Kamil. Nazif Duru’nun sahibi olduğu Atlas Film adına çekilen bu filmde; “sevdiği erkekle evleneceği sırada tecavüze uğrayıp, geneleve düşen bir kadının” dramatik öyküsü anlatılmakta. Münir Özkul, Mualla Kaynak, Kemal Ergüvenç, Saadettin Erbil, Ahmet Tarık Tekçe başlıca rolleri pay etmişler.

.
AŞK VE KUMAR (1956)


Aşka insan kendini aldatarak başlar ve başkalarını aldatarak bitirir. “Oscar Wilde”
Sanırım “Aşk ve Ölüm” filmini seyretmiş olacak ki! sadece üç filme imza atan (1956’da iki ve 1958’de Bir) yönetmen Turan Day, hemen 1956 yılında “Aşk ve Kumar” filmini çevirivermiş alelacele. Fıstıkçı Rasim diye bilinen yapımcı Rasim Day’ın oğlu olunca da film çekmek kolay ve zahmetsiz. Film, “Lüks ve debdebeli hayatı seven bir odacı kızı ile evlenip, açtığı kumarhanede hayatını kaybeden zengin bir adamın öyküsünü” konu almakta. Sinema tarihçilerinin karşı çıkabileceği bir varsayımımı burada dile getirmek isterim. Turan Day henüz bu tarihte 21 yaşında Galatasaray Lisesi’nden mezun toy bir delikanlı durumundadır. Sanırım yapacak bir iş bulamayan avare bir delikanlı olduğundan, babasının yapımcılığını kullanarak, ve ona sırtını dayayarak kendisini film çekme işine vermiş. Vermiş, ancak başarılı olamadığı da aşikar. 58 yaşında vefat (1935-1993) eden Turan Day’ın, sinemacılık sonrasında ne iş yaptığının da bilinmesine gerek yok

Aşk Üzerine Söylenmiş Her şey;

.
Aşk, Yunanca “filla, eros, agape”; Latince “amor, carito”; Almanca, “liebe”; Fransızca “amor”, İngilizce “love”, kelimeleriyle ifade edilmekteyse de, aşkın özünde karşı cinse yoğun, derin ve içten bağlanma vardır. Bu bağlılık tutkulu bir bağlılıktır. Aynı zamanda cinsel ve ruhsal doyumu amaçlamaktadır. Bu bağlamda aşkı, birbirine önem veren kadınla erkeğin, tinsel, duygusal-cinsel birlikteliği olarak tanımlamak olanak dahilindedir. İnsanın temel duygularından biri olarak, insan mutluğunda özel bir yeri olan aşk kavramı; cinsel psikolojik, antropolojik, ideolojik, toplumsal ve tarihsel bakış açılarından ele alınarak açıklanması gereken bir olgudur. ()
Burada aşkı bu açılardan ele alarak derin bir incelemesini yapmak yerine, tarih boyunca yer alan filozofların filozofik düşüncelerine bir göz attıktan sonra, Türk sinemasındaki aşkı tanımlamaya çalışalım.

.ss
Aşkı, bir düşünce terimi olarak ilk ele alan, eski Yunan filozofu Empedokles olmuştur. Filozofa göre evreni dolduran hareket, aşkla tiksintinin çatışmasından doğmuştur. Toprak, su, hava, ateş ve onlardan oluşan diğer nesne ve varlıklar bu çatışmanın ürünüdür. Başlangıçta aşk ortamının bozulması bu bölünmeyi doğurmuştur. Bütünleşme de aşkın tiksintiyi yenmesiyle oluşacaktır. (Server Tanilli, “Yaratıcı Aklın Sentezi” İstanbul 1998 syf: 283) ()

.
Ünlü düşünür Platon, Şölen adlı yapıtında aşka ilişkin mitolojik bir öykü anlatır. Bu öyküye göre; insanlar dört kollu dört bacaklı, iki başlı ve güçlü bir vücuda sahipken, kendini bilmezce tanrılara saldırınca baş tanrı Zeuskızmış ve onları ikiye bölerek cezalandırmıştır. Bundan sonra insanlar diğer yanlarını aramaya başlamışlardır. (Platon “Şölen” Çev:Selahattin Eyüboğlu, İş Bankası Yayınları İstanbul 2000) ()

.
Platon’da öyküdeki gibi aşkın diğeriyle bir olma, birleşme niteliği üzerinde durmuştur. Platona göre aşk, güzelliğin doğurduğu bir çekiciliktir, gerçek güzellik ise düşünce ile kavranan güzelliktir. Filozof aşkta mutlak ve temel bir güç görmüş ve en uçtaki ideal ve metafiziksel güçlere ulaşabilmek için bilgi edinme yolunun aşktan geçtiğini düşünmüştür.

.
Sipinoza aşkı mutlulukla o mutluluğu yaratan nedenin birleşmesi olarak tanımlar ve insanın aklını mkullanarak aşkı duru ve temiz bir duygu haline getirmesini ister. (Ozon Yılmaz, “Aşkın Evrimi I”, İstanbul 2000) () St. Agustine de aşkı varlığının nedeni olarak görür ve “aşkım benim ağırlık merkezimdir, o nereye giderse ben de oraya giderim” diye tanımlar. “Aşk Üstüne” adlı yapıtı olan Stendhal da aşkı düşe benzetir. Aşkın körlükten de daha kötü bir durum içinde doğduğunu söyleyen düşünür, onun gerçek olanı görmediğine, kendisine göre bir gerçekçilik olduğuna inanır.

.
Aşk bütün filozoflarca yüce ve ince bir duygu olarak nitelendirilmez. Kimi filozoflar insanı yaşanılan gerçeklikten uzaklaştırdığı ve mutsuzluk verdiği düşüncesiyle aşkı olumsuzlamaktadırlar. Schhopenaur’a göre aşk, her şeyi tersine döndürmeye uğraşan bir şeytan ve düşmandır. Aşk, her zaman acı veren bir yalandır. ((Server Tanilli, “Yaratıcı Aklın Sentezi” İstanbul 1998)
Aşk anlayışında karamsarlık ve kuşkuculuk ağır basan bir diğer filozof ise, varoluşcu felsefenin tanınmış filozofu, Jean Paul Sartre’dır. Ona göre aşk, “biz olma” değil özgürlüğün engellendiği bir yalnızlık alanıdır. Aşkın özgürlüğü kısıtlamasıno doğuran neden ise bireylerin kişisel ilişkilerdeki beceriksizliğidir.

.
Aşktan yaratıcı ve yüce bir duygu diye söz edenlerin aksine aşkı olumsuzlaştıranlarda erkeksi bir anlayış da görülmektedir. Platonik aşkları yücelten Aristotales, kadınlarla dostluk bile kurulamayacağını inanırken, Nietzsche kadınları “gelip geçici zevkler peşinde koşan eğlenceye düşkün ve sorumsuz” alt insanlar olarak nitelendirir. Bu erkekçi bakış açısı akıllara neredeyse meşru ve doğal olarak yerleşmiştir. Öyleki kadınlar bile bu eğilimi doğalmış gibi algılamışlar ve desteklemişlerdir. (Ozon Yılmaz, “Aşkın Evrimi I”, İstanbul 2000) ()

.
Batılı düşünürlerin aksine İslam tasavvufunda aşk, mistik bir niteliğe bürünür. Tasavvufun temelinde erdem ve aşk yatar. Yunus Emre, Hacı Bayram Veli, Mevlana gibi düşünürlerin anlattığı aşk, yaratana duyulan aşktır. Tasavvuf felsefesinde, dünyanın ve canlıların yaratılışları aşk ile açıklanır. Onlara göre, Allah’ın yeri göğü ve bütün varlıkları yaratmasının başlıca nedeni, yaratanın bilinmek ve sevilmek isteğidir. Sufiler aşkı iki başlıkta ele alırlar. Bunlardan birincisi, Allah’tan başka nesnelere ya da değerlere duyulan “Mecaz-ı Aşkı” dır. Diğer bir deyişle mecazi aşk, geçici suretlerden birini sevmektir. Bu aşkın objesi bir gün yok olabilir. Zevklerden arınmış olan gerçek aşka erişmek için bir ara süreç, bir araç olması koşuluylabu geçici aşk da olumlanır, çünkü herkeste gerçek aşka yetenek yoktur. Mecazi Aşk, bir alışkanlık ve yetenek kazandırır. İnsanı gerçek aşka hazırlar. Tasavvufta gerçek aşk, Hak aşkı dır. İnsanın aksine Allah doğmamıştır ve ölmeyecektir. Bu nedenle ona duyulan mutlak aşk sonsuzluğa açılır ve süreklidir. Onun için böyle bir aşk yüce bir duygudur. (Server Tanilli, “Yaratıcı Aklın Sentezi” İstanbul 1998, sy: 285) ()

.
Tasavvuf felsefesinin iki büyük düşünürü Mevlana Celaleddin-i Rumi ve Yunus Emre’dir. Mevlana’ya göre Aşk raks ve müzikle birlikte insanın olgunluğa ulaşmasının yoludur. Aşk yaratıcının vasıflarındandır. İnsan neyi ve kimi severse sevsin, bu sevgi gerçekı varlık olan tanrıya duyulan sevginin göstergesidir. Bu nedenle beşeri varlığa duyulan geçici aşk insanı gerçek aşka götüreceği için hoş görülür.
Tasavvufun diğer düşünürü Yunus Emre ise felsefesini aşk üzerine kurar ve bu kavramdan bir dünya görüşü ortaya koyar. Yunus Emre’ye göre evrende, üzerindeki tanrısal nitelikleri arttırıp yokluk ve karanlık niteliklerini azaltacak, yok edebilecek tek varlık insandır. Bunu yapmak için Tanrı insanın yüreğine sevgi bırakacaj, girdi,ği tarikatta şeriat ve marifet aşamalarından geçerek en yükse derece olan hakikate ulaşacaktır. Hakikat aşamasında insanın özünde kötülük kalmayacak, yokluktan ve karanlıktan gelen her şey eriyip yok olacak, sadece, Tanrı nitelikleri kalacaktır. Böylece insan tanrılaşacak, Tanrı ile bir olacaktır. Yunus Emre insanın tanrılaşması sözüyle, Tanrı ile bütünleşmenin derecesini anlatmak istemiş, bunun da aracının aşk olduğunu söylemiştir. Çünkü aşk her şeydir.

.
Yunus Emre için aşk, sadece sevenle sevileni kucaklayan bir duygu değildir. Aşk bir felsefe, aşk yaşama anlam veren bir dünya görüşüdür. Bu nedenle Yunus Emre, aşık bir insanın niteliklerini anlatırken olgun bir insanın, insanlara örnek bir toplum önderinin niteliklerini sıralar. Ona göre aşık insanın “kalbi temizdir, halka yukarıdan bakmaz, bilgiçlik taslamaz, emeği ile geçinir, bencil değildir, bölücü değil barıştırıcıdır, tutumlu, derli, topludur. (İlhan Başgöz, Yunus Emre I, İstanbul, 1999) ()
Öte yandan bu filozofik düşünce ve görüşlerin dışında Ozon Yılmaz, “Aşkın Evrimi” isimli kitabında şunları yazar; “Sevgi ile aşk ne eş anlamlı ne de birbirinden uzak ve karşıt kavramlardır. Sevgi ile aşk arasında bir zıtlık söz konusu değildir. İki kavramı birbirinden ayıran bir derece farklılığıdır. Yalnızca daha güçlü, daha derin daha içtenlikli duyumsanan, içerisinde cinselliğini de barındıran sevgiye aşk denilebilir. Bu açıdan aşk, birinin karşı cinsten birini çok sevmesi olarak da tanımlanabilir. Öyle ki, birine hoşlanma, ilgi, istek duyulduğunda bu, ‘seni seviyorum’ diye nitelendirilirken, daha yoğun duygulanımlar ‘sana aşığım’ veya ‘seni çok seviyorum’ diye ifade edilir. ()

.
Türk Sinemasında aşk deyince, bu düşünceler ışığında çekilen ancak film afişinde aşk sözcüğü geçmeyen çok miktarda aşkı konu alan filmler beyaz perdeye aktarılmıştır. Bunlar köy, kasaba ve kentsel yörelerde aşkı anlatan filmler olarak seyirci karşısına çıkmıştır. Bunlara kısa örnekler vermek gerekirse; “Seyit Han” Yılmaz Güney, “Kuyu” Metin Erksan, “Gökçe Çiçek” Lütfi Ö. Akad, “Kuma” Atıf Yılmaz, “Deprem” Şerif Gönen, “Cemo” Atıf Yılmaz, “Irmak” Lütfi Ö. Akad, gibi filmler, köy filmlerinde aşkı konu alan filmlerdir.
Kasaba filmlerinde aşk temasını işleyen filmlerden bazıları da; “Kambur” Atıf Yılomaz, “Bodrum Hakimi” Türkan Şoray, “Ve Recep Ve Zehra Ve Ayşe” Yusuf Kurçşenli, “Göl” Ömer Kavur, “Yazı Tura” Uğur Yücel.
“Şehirdeki Yabancı” Halit Refiğ, “Acı Hayat” Metin Erksan, “Vesikalı Yarim” Lütfi Ö. Akad, “Ne Umduk Ne Bulduk” Zeki Ökten, “Bizim Kız” Türker İnanoğlu, “Sultan” Kartal Tibet, “Fahriye Abla” Yavuz Turgul, gibi filmler de Kent filmlerinde aşk temasını işleyen filmlerden sadece bir kaçıdır.

.
Hangi coğrafi alanda geçerse geçsin konusu arabesk ve melodram olan filmlerde de aşk temalı filmler vardır ki bunlar özellikle anadolu’da gişe yapan filmlerdir. Bu filmlere de kısa kısa yer vermek gerekirse, “Son Hıçkırık” Ertem Eğilmez, “Boş Çerçeve” Ertem Eğilmez, “Mavi Mavi” İbrahim tatlıses, “Hülya” Nevzat Pesen, “Aşıksın” İbrahim Tatlıses, gibi filmleri sayabiliriz.
Aşk ve aşka dair anlatımlar sadece filmlerde yer almamakta, şiirlerde, romanlarda ve hatta mektuplarda satırlar ve sayfalar dolusu anlatılmaktadır. Marc Chagall () aşk hakkında şöyle diyor: “Yaşamımızda tıpkı bir ressamın paletinde olduğu gibi yaşama ve sanata anlamını veren tek bir renk vardır. Bu aşkın rengidir”

.
“Aşkı anlamak zaten güç. İki kişi arasında gidip gelen bir sürü denge üstüne kurulu aşkların her birinin sırrına vakıf olmak için, mektuplara göz atmak iyi bir yol” diyor Özden Çetin. () Sırası gelmişken tarihte yar almış ünlülerin aşk mektuplarına da Çetin’in dediği gibi bir göz atmadan geçmek sanırım konumuza haksızlık olur.

Fransa kralı IV. Henry’nin Gabrielle d’Estrees’e şunları yazmakta: Savaş alanından, Dreux önleri, 16 Haziran 1593
“Sizden haber almaksızın bütün bir gün sabırla bekledim; durmadan dakikaları saydım, zaten başka bir şey yapamazdım. Ama bir gün daha beklemeyi gerektirecek bir neden göremiyorum; uşaklarım tembelleşmemiş ya da düşmana esir düşmemişlerse elbette… Bundan sizi sorumlu tutmaya dilim varmaz benim güzel meleğim: Bana olan sevginize güvenim buna engeldir. Kuşkusuz hak ediyorum sevginizi, çünkü şimdiye dek aşkım hiç bu kadar büyük, arzum bu kadar sabırsız olmamıştı. Bu nedenle şu nakaratı bütün mektuplarımda yineliyorum: Gelin, gelin, gelin, benim sevgili aşkım. Gelin ve elinden gelse binlerce mili kat edip ayaklarınıza kapanacak ve oradan bir daha hiç kalkmayacak olan erkeği varlığınızla onurlandırın.

.
Burada olanlara gelince, kalenin hendeğindeki suyu kuruttuk, ama toplarımız yerleştirilemeyecek. Mantes’a varışınızın ertesi günü, kız kardeşim Anet’ye gelecek, orada sizi her gün görme zevkini tadacağım. Size az önce elime geçen bir portakal çiçeği demeti gönderiyorum. Eğer oradaysa vikontesin (Gabrielle’in kız kardeşi Françoise) ve iyi dostumun (kendi kız kardeşi Catherine de Bourbon) ellerinden öperim, size gelince sevgili aşkım, ayaklarınızı milyonlarca kez öpüyorum.”

Franz Liszt ise sevgilisi Marie d’Agoult’a şöyle sesleniyor mektubunda; “Marie! Marie! Ah’ Bırakın bu adı yüz kez bin kez tekrarlıyayım. Üç gündür benimle yaşıyor bu ad, bana azap veriyor, beni tutuşturuyor. Şu anda size yazmıyorum hayır, yanınızdayım, yakınınızdayım. Sizi görüyorum, sizi duyuyorum…Cennet, Cehennem, hepsi ve bütün bunlardan daha fazlası, hepsi içinizde…” ()
34 Aralık 1851 yılında Victor Hugo’dan sevgilisi Jüliette Drouet’e yazdığı mektuba gelince; “Bütün bu karanlık ve şiddet dolu günler boyunca harikuladeydiniz. Juliett’im. Sevgi istedim, getirdiniz, sağ olun! Gizlendiğim yerlerde,sürekli tehlikede beklemekle geçen gecelerin sonında, kapımda parmaklarınızda titreyenanahtarın sesini duyduğumda, kötülükler ve karanlık yok oluyordu. İçeriye ışık giriyordu! Çalışmalarıma ara verildiğinde yanı başımda olduğunuz o korkunç, ama müthiş tatlı saatleri asla unutmamalıyız. O küçük karanlık odayı, tavandan, duvarlardan sarkan o eski eşyayı, yan yana duran iki koltuğu, masanın bir köşesinde yediğimiz yemeği, getirmiş olduğunuz soğuk tavuğu yaşamımız boyunca unutmayalım; tatlı konuşmalarımızı, okşamalarınızı, kaygılarınızı, adanmışlığınızı hep anımsayalım. Beni sakin ve dingin gördüğünüze şaşırmıştınız. Bu sakinlik ve dinginlik nereden geliyor, biliyor musunuz? Sizden…” ()

.

Heloise’den Abelardus’a;
12. yy.da yaşamış biri filozof diğeri öğrencisi iki aşığın  Heloise’den Abelardus’a yazılan mektup “Aşk Mektupları” içinde önemli bir yer tutmkatadır. “Peter Abelardus döneminin ‘radikal’ filozofu ve din alimidir, Heloise de onun güzeller güzeli  sübyan sevgilisi ve öğrencisi hem çocuğunun annesi, daha sonra karısı, dönemin de en entellektüel kadınlarından biridir.. Gizli evlilikleri, Heloise’in dayısının Abelardus’u hadım  ettirmesi, ayrılan yollar, manastırlara kapanan yaşamlar. Heloise, ayni zamanda Abelardus için İsa’yi kullanan fütursuz hatundur. Abelardus kilisenin bazı öğretilerine karşı çıktığı için başı derde girer. Aralarındaki büyük aşkı ayrı düştüklerinde birbirlerine yazdıkları mektuplardan öğreniriz. ()
“Uğrunuza neler kaybettiğimi, kaderin menfur bir darbesiyle hunhar bir ihanetin sizi benden çalmakla bizzat beni benden çaldığını, bütün dünya gibi siz de biliyosunuz sevdiğim. Kaybımdan duyduğum kederin sizi yitiriş şeklimden duyduğum kederin yanında bir hiç olduğunu da. Üzüntümün tek nedeni sizsiniz, bana beni avutma lütfunu bir tek siz bağışlayabilirsiniz. Beni üzmek, bana mutluluk ve huzur vermek gücüne bir tek siz sahipsiniz. Benliğinizde sizden başka hiçbir şey aramadığımı tanrı bilyor, sizden bir şey istemedim sizi istedim.

Evlilik bağı aramadım, evlilik peşinde olmadığımı ve çok iyi bildiğiniz gibi doyurmak için çırpındığım arzular ve zevkler benim değil, sizindi. Eş adı daha kutsal ya da daha bağlayıcı gelebilir, ama metres sözcüğü ya da izin verirseniz cariye ya da fahişe sözcükleri bana daima hoş gelecektir.

Size yalvarıyorum, yaptıklarımı hatırlayınız, bana ne kadar çokı şey borçlu olduğunuzu düşününüz. Sizinle tensel zevklerin tadını çıkarırken, oek çok kişi bunu aşkla mı, yoksa şehvet duygularıla mı yaptığımı soruyordu kendiğne, ama şimdi, vardığım son nokta başlangıcın kanıtını oluşturuyor. Sonunda arzunuza boyun eğerek kendimi bütün zevklerden mahrum ettim. Şimdi artık her zamankinden daha da fazla sizin olduğumun kanıtı dışında, benliğimden geriye hiçbir şey alıkoymadım.

Bu nedenle kendinizi adadığınız tanrı adına, bendeki varlığınızı, elinizden geldiğince – hiç değilse tanrıya hizmet edebilecek gücü ve hazırlığı bulmama yardım edecek birkaç avutucu sözcük yazarak – yaşatmanız için size yalvarıyorum. Yalvarırım bana neler borçlu olduğunuz düşünün, yakarışlarıma kulak verin de bu uzun mektubu kısa bir sonla bitireyim; elveda yegane aşkım”.
Son olarak, “Aşk Mektupları” içinde yerini alan bir başka mektuba, İsmet İnönü’den Mevhibe Hanım’a yazılan ve onun karşılığı olan mektuplara bir göz atarak bu konuyu burada bitirelim;

İsmet İnönü’den; “Allah’ın bana ihsanı olan sevgilim. Neredesin? İnsaf et, şimdiye kadar postaya benim için bir kelime, bir teselli, bir selam bırakmadın mı?. Ben sürekli feryat ediyorum. Hep seni arıyorum. Benim kıymetli, bir tanecik sevgilim… Bir tek kelimeni alsam ’sıhhatteyim, rahattayım’dediğini okusam, en büyük saadetime nail olacağım.
Uzat dudaklarını ruhum..Yanaklarını uzat… Benim nurum ve saadetim olan o ismet yuvalarından ruhumun bütün hasret ve özlemiyle öpeyim. Aklımda, hayallerimde yalnız sen varsın. Bütün varlığımı sen dolduruyorsun, meleğim… Uçsana… Cenab-ı Hak seni daima başımın ucunda bulunasın diye yarattı. Neden uçup başımın üstüne konmuyorsun? “
Mevhibe Hanım’dan; “Bu mektubun yerine ah ne olur, ben gitmiş olsaydım. Emin ol, götürmüş olsaydınız, katiyen, zerre kadar kalbime korku, tereddüt gelmiyor. Bilakis koşa koşa uçarak gitmek size kavuşmak istiyorum. Sizi daima memnun ve mesut görmek istiyorum. Cenab-ı Hak’tan gözyaşlarımla afiyetini ve muzafferiyetini temenni ediyoırum.”

***
Türk sinemasında aşkı konu alan filmlerin isimlerine ve yönetmenlerine yukarıdaki satırlarda kısaca değinmiştim. Bunlar günümüzde her an seyredilebilir nitelikte olmasa da, çevrildiği yıllarda seyirci karşısına çıkmış, kimi zaman övgüye, kimi zaman da yergiye maruz kalmış filmlerdir. Bir de bunların dışında film afişlerinde aşk sözcüğü geçen “Aşk” temalı filmlerimiz vardır ki bunların sayısı 226 dır. Ben burada, filmlerin oyuncu ve teknik kadrolarıyla konularına ve varsa eleştirilerine dayanarak, biraz da yeteneğim dahilinde karikatürize ederek veya espri katarak filmleri Türk Sineması severlerine tanıtmak istedim. Amacım hiç kimseyi aşağılamak veya kızdırmak değil. Sadece Aşk temalı filmleri dilimin ve gücümün yettiğince sizlere sunmaktır.

.

.
Saygılarımla
Yalçın ÖZGÜL

YEŞİLÇAM SİNEMASINDA AŞK YAZI DİZİSİ

.

“Aşk Izdıraptır”

.
1926 – 2006 yılları arasında yaşayan Yılmaz, 1953 yılında “Aşk Izdıraptır” isimli üçüncü filmini çekmek üzere Fenerbahçe’de bulunan tarihi Belvü Oteli lobisinde tüm ekip buluşur. Filmin ismini alan senaryo tarihsel serüven romanları yazan Oğuz Özdeş’in bir aşk romanıdır. 1939 yılında yazılan bu roman () “Bir genç kızın aşk uğruna çektiği acıların” öyküsünü anlatılıyor. Başrol oyuncuları Muzaffer Tema. Nurhan Nur, Ayten Alpman, Temel Karamahmut, Memduh Ün, Muazzez Arçay, Sadettin Erbil, Feridun Çölgeçen olarak yer alıyor literatürde.

Bu filmde önce Fikret Hakan’ın adı geçer, henüz 19 yaşında olan yakışıklı oyuncunun çok genç olması nedeniyle, yerine 34 yaşında olan gene yakışıklı bir orta yaşlı adam Muzaffer Tema seçilir. İsabetli de olmuştur kanımca…Henüz 23 yaşında olan bir genç kızın kendinden küçük ve aşkı henüz doğru dürüst tanıyamayan 19’undaki adama neden aşık olsun ki! Oysa diğer tarafta bir Muzaffer Tema vardır, hem yaşça büyük hem de yaşının icabı aşkı bilen tadan ve tanıyandır. Eh böyle olunca da, kanımca Nurhan Nur, Muzaffer Tema’ya aşık olup acı çekecek ve bu aşk onda bir ızdırap halini alacaktır. Nurhan Nur bu tarihte Atıf Yılmaz’la evli ve hem de hamiledir, Karısı olması nedeniyle herhalde başrol kadın oyunculuğu da Nurhan Nur alacaktır. Gerek Nur ve gerekse Alpman 23 yaşında tazececik ve körpececik iki genç kızdır. Bu durumda Orta yaşlı Muzaffer Tema kimi tercih etmiştir bilinmez. Rol gereği de olsa Ayten Alpman’ı pek tercih etmediği apaçık ortada.

Oyuncu Temel Karamahmut, Alpman’ın eski nişanlısı, ama aynı zamanda Ayten Alpman’da henüz çiçeği burnunda taze gelin. İlham Gencer’le evli. Koca kıskanç mı kıskanç, çekimler boyunca her daim sette, karısını kontrol altında tutuyor. Bu durumda yakışıklı adam Tema, pek tabidir ki Nurhan Nur ile aşk yaşayacaktır. Sanırım mesleği icabı Atıf Yılmaz’ın pek kıskançlığı yok gibi. Ne de olsa her şey rol gereği.

Nurhan Nur çekimlerin devam ettiği sırada, geçirdiği rahatsızlık sonunda çocuğunu aldırmak zorunda kalır ve içeride kalan bir parça nedeniyle ikinci kez ameliyat geçiren sanatçı her durumda bir Izdırap içindedir bir müddet daha.

“Bir gün sevgilim sordu aşk nedir? diye. Ertesi gün onu bir başkası ile gördüm! kulağına fısıldadım “AŞK IZDIRAPTIR”.

.

Yalçın Özgül 

Aşk hükmetmez, terbiye eder. “Goethe”

Yeşilçam’da 1948 yılına geldiğimizde, daha ciddi boyutlarda aşk filmleri yapılmaya başlanmıştır. Aradan geçen (facia-ı aşktan) 26 senelik zaman içerisinde 1917-1969 tarihleri arasında yaşayan ve ilk filmini 1943 yılında çeken yönetmen Şadan Kamil, gerçek aşkı hatırlamış ve suya sabuna dokunmadan “Efe Aşkı” isimli bir filmi, yapımcı Nazif Duru adına yönetmiştir.
Efe deyince hemen Ege sahilleri özellikle de Aydın ili akla gelir. Efelerin olduğu kadar eşkıyaların da gündemde olduğu yıllar II. Abdülhamid dönemlerine denk düşer. Eşkıyalığın bol olduğu dönemlerde bazı efelerin türkülere, destanlara konu olup giderek halk arasında efsaneleştiği görülür. “Af sonunda çıktığı dağdan inen bir efenin aşk dolu macerası” anlatılan filmde, Orhan Murat Arıburnu, Emine Engin, Nergiz Moğol, Vedat Karaokçu, Arif Yesari, Vedar Örfi Bengü başlıca rollerı paylaşmışlar. Aragon kardeşlerden abi Aydın senaryoyu yazmış, kardeş İlhan Arakon ise görüntü işini ele almış.

.

Aşkta her zaman bir öpen, bir de yanağını uzatan vardır. “Fransız atasözü”

.

1952 yılına geldiğimizde; 1924 İstanbul doğumlu yönetmen Nuri Akıncı’nın da aklına aşk gelmiş olacak ki; Cezmi Ar’ın görüntüleri, Baki Çallıoğlu’nun müzikleri ve Şükran Suley, Faruk Ataçer, Baki Çallıoğlu, Gül Gülgün, Mesude Suley, Zeki Alpan, Ferhan Tanseli, Nana Aslanoğlu (bir zamanların meşhur dansözü), Nermin Ruhsever, Melahat Melike ve Ayşe Ayşin’in oyuncu olarak katılımıyla müzikal bir dram olan “Aşk Besteleri”ni, çekmiştir. Yönetmenin Aşk Bestelerinde ve aşkta ne kadar başarılı olduğu bilinmemekle beraber, 1977 yılında Ayvalık’ta, “Aşk Durağı” isimli filmin çekimleri sırasında yaşamını yitirdiği son filmi olduğu bilinmektedir. Erkin Filmin yapımcısı Faruk Ataçer aşk bestelerinin yapımında epey para ve emek harcamış!
Nuri Akıncı

.

.

Yalçın Özgül 

Yalçın Özgül ve Yeşilçam

.

Özel Dosya

Araştırmacı sinema yazarı Yalçın Özgül çok yakında Yeşilçam’a Hayat Veren o mütiş yazılarıyla Sinema Sokağı’da olacak 

Çalışmalarından bazıları 

 “Türk Sinema Filmleri Ansiklopedisi ” isimli çalışması, T.C. Kültür Bakanlığı Sinema Telif Hakları Genel Müdürlüğü’nce destek görmüştür. Bu çalışmasının yanı sıra; “Yeşilçam’a Hayat Veren Romanlar”, “Unutma Unutama Beni” ve “12 Eylül’ün Yeşilçam’a Yansıması” isimli çalışmalarının yazımı devam etmektedir….

.

.

.